Ik blijf mij inzetten voor transitie in de landbouw-en natuur. Dat heb ik mijn hele leven in diverse rollen gedaan. Momenteel ben ik onder andere bestuurslid bij een biologisch werkende CSA (ús Hôf) die werken met groente-abonnementen. Daarmee komen mensen weer veel dichter bij hun voedsel. Daarnaast ben ik voorzitter van Dorpsbelang van OudeHaske waarin momenteel veel speelt omdat er een grote nieuwe woonwijk komt. Hoe verhoudt dit zich o.a. met het landschap? Het is koorddansen tussen alle belangen. Als Dorpsbelang luisteren we naar iedereen en verstrekken we informatie aan alle partijen.

Mijn drijfveer zit in de verbinding met mensen en in mijn overtuiging dat je als mens altijd rekening moet houden met de belangen van anderen en in je handelen hen niet moet schaden. Die anderen zijn mensen, maar net zo goed andere levende wezens en water, bodem en lucht.

Zelf sta ik liever niet op het podium, maar houd de draadjes in handen en zet de schijnwerper op anderen met goede ideeën of acties. Ik creëer graag ruimte voor verandering die net even anders is dan het gangbare. Zo zit ik in het bestuur van Kening waarin we met boeren, burgers, wetenschappers, natuurbeschermers, beleidsmakers, kunstenaars en muzikanten werken aan het herstel van de biodiversiteit, in Fryslân en Nederland.

Ik ben. Alles is één. Ik geloof dat alles met elkaar verbonden is, dat niets op zichzelf staat. Wij zijn geen losse wezens die los van het geheel bestaan, maar een levend onderdeel van een groter web van energie, natuur en bewustzijn.

Wanneer we ons durven te verbinden met wat er om ons heen leeft. Met de mensen, de natuur, de stilte. En alles wat we niet kunnen zien maar wél kunnen voelen, dan groeien we. En die groei blijft niet bij onszelf. Elke stap die we zetten in bewustzijn, elke keuze die we maken vanuit liefde, voedt het grotere geheel.

Dit besef motiveert mij elke dag opnieuw, om te vertrouwen dat ik niet alleen ben, dat ik gedragen word door het grotere geheel. En juist daardoor wil ik mijn best doen. Om bewust te leven, bij te dragen, en alles om mij heen te voeden met wat ik kan geven.

Mijn rol in deze transitie? Leven vanuit vertrouwen en puurheid. Mijn plek durven innemen, zodat ik het geheel om mij heen kan voeden en versterken. Dit kan alleen als ik al mijn muren en saboteurs laat vallen.

Alles. Het één. Het samen. Het verbinden. Het open durfen staan voor wat is, en wat gaat komen. Vol vertrouwen. En het zit al in de naam 'Mekander'.

Een belangrijk inzicht dat ik recent heb opgedaan in gesprek met Ben, is de balans in mijn betrokkenheid bij anderen. Hoewel ik altijd oog heb voor de andere kant en het goede in iemand wil zien, heb ik geleerd dat ik daar ook in kan doorslaan. Ik kan soms te ver in iemands redenatie meegaan. Wanneer iemand echt onverdraagzaam is, moet ik op een gegeven moment stoppen met begrip tonen en gaan staan voor wat ik vind.

Ik zat gevangen in een web van saboteurs, oude patronen, volledig onbewust. Ik had totaal geen zicht op mijn eigen gedachteprocessen en hoe verstrikt ik zat in mijn hoofd. Hierdoor leefde ik helemaal in mezelf, opgesloten door die vertrouwde maar niet helpende patronen. Ik werd er letterlijk ziek van!

‍Totdat PQ mijn bewustzijn vergrootte. Ik leerde hoe ik mezelf in de weg zat. Na die eerste openbaring was ik meteen hooked. Ik bleef oefenen, want ik wilde niet meer zo voelen, en ik voelde dat ik zelf de regie kon pakken door mijn brein te trainen. En het was ook nog leuk! Met elke oefening merkte ik dat ik meer loskwam. Er kwam veel meer positieve energie die mij voedde.

Deze verandering blijft zich in mij voortbewegen. De basis is gelegd. Ik voel me open, rustig, positief. En op de momenten dat dat even niet zo is, weet ik precies hoe ik mezelf kan kantelen.

Een cruciaal kantelpunt voor mij was een training door Mekander in Tsjechië. Ik merkte dat ik bleef hangen in boosheid over bepaalde ontwikkelingen binnen mijn werkveld.
‍
Mekander hielp mij om die boosheid om te zetten in iets constructiefs waar ik zelf invloed op had. Dit leidde ertoe dat ik het onderwijs in ging en later programmaleider werd bij AgroAgendaNoord Nederland. De rode draad hierin is dat ik mijn eigen plek moest organiseren. Niemand zegt wat je moet doen.

Ontdekken wat wél kan... In mijn werk loop ik voortdurend vast in patronen. Toch heb ik geleerd dat er altijd ruimte is binnen bestaande structuren om verandering mogelijk te maken op kleine schaal. Zoals bij de Agroagenda Noord Nederland waar ik boeren, die vastliepen in regels uitnodigde om te bespreken wat wél kan. Vaak blijkt er dan veel meer mogelijk dan zij vooraf dachten, soms zelfs via directe vrijstellingen van het ministerie.